AI எல்லை மீறுகிறதா? அல்லது தேவையற்ற பயமா?

இன்றைய உலகில் அதிகமாக பேசப்படும் தொழில்நுட்பங்களில் ஒன்றாக செயற்கை நுண்ணறிவு — Artificial Intelligence (AI) — மாறிவிட்டது. ஒருபுறம், AI மனித வாழ்க்கையை எளிதாக்கும் மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பு என்று பலர் கூறுகின்றனர். மறுபுறம், “AI மனிதர்களின் வேலைகளைப் பறித்துவிடுமா?”, “ஒருநாள் மனிதர்களைவிட அதிக அறிவாற்றல் பெற்றுவிடுமா?”, “AI மனிதகுலத்திற்கே ஆபத்தாகிவிடுமா?” என்ற அச்சங்களும் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகின்றன.

ஊடகங்களில் இதுபற்றி பலவிதமான கருத்துகள் வெளிவருகின்றன. சில செய்திகள் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய மிகப்பெரிய எச்சரிக்கைகளை முன்வைக்கின்றன. சிலர் AI உலகையே மாற்றிவிடும் என்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், AI குறித்து உருவாகும் பயம் தேவையற்ற அளவுக்கு பெரிதாக்கப்படுகிறது என்கிறார்கள்.

அப்படியானால் உண்மை என்ன?

AI-ஐப் பற்றி அச்சப்பட வேண்டுமா? அல்லது அதை அறிவுடனும் பொறுப்புடனும் பயன்படுத்த வேண்டுமா?

இந்தக் கேள்விக்கு அவசரமாக “ஆம்” அல்லது “இல்லை” என்று பதில் சொல்ல முடியாது. ஆனால் ஒன்றைத் தெளிவாகக் கூறலாம்: AI என்பது மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கருவி. அதன் பயனும் ஆபத்தும் பெருமளவில் அதை மனிதர்கள் எவ்வாறு உருவாக்குகிறார்கள், கட்டுப்படுத்துகிறார்கள், பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதில்தான் இருக்கிறது.

AI-ஐ உருவாக்கியது மனிதன்

AI தானாகவே இந்த உலகில் தோன்றிய ஒன்றல்ல. மனிதனுடைய அறிவு, சிந்தனை, ஆராய்ச்சி, கணிதம், அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் தொடர்ச்சியாகவே AI உருவாகியுள்ளது.

ஒரு மனிதன் சிந்திக்கிறான். ஆராய்கிறான். புதிய கருவிகளை உருவாக்குகிறான். அந்த அறிவையும் திறமையையும் பயன்படுத்தி, மனிதர்களுக்கு உதவும் வகையில் இயந்திரங்களையும் மென்பொருட்களையும் உருவாக்குகிறான்.

ஒரு இஸ்லாமிய நம்பிக்கையின் பார்வையில் பார்க்கும்போது, மனிதனுக்கு அறிவையும் சிந்திக்கும் ஆற்றலையும் வழங்கியவன் எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ். அந்த அறிவைப் பயன்படுத்தி மனிதன் பல்வேறு கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்கிறான். அந்த வரிசையில் AI-யையும் பார்க்கலாம்.

எனவே, AI மனிதனை உருவாக்கியதல்ல; மனிதன்தான் AI-ஐ உருவாக்கியிருக்கிறான்.

இன்றைய AI அமைப்புகள் மனிதர்களைப் போல உயிருள்ள உடலையோ, மனித உணர்வுகளையோ கொண்டவை என்று நிரூபிக்கப்பட்டதில்லை. அவை தரவுகள், கணித மாதிரிகள், கணினி கணக்கீடுகள் மற்றும் மனிதர்கள் வடிவமைத்த அமைப்புகளின் அடிப்படையில் செயல்படுகின்றன. AI உண்மையில் “உணர்கிறதா?”, “தனக்கென ஒரு விழிப்புணர்வு உள்ளதா?” என்ற கேள்விக்கு அறிவியல் உலகில் இன்னும் ஒருமித்த பதில் இல்லை; மனித உணர்வுணர்வே என்ன என்பதையும் அறிவியல் முழுமையாக விளக்கியிருக்கவில்லை.

ஆனால் AI-யால் ஆபத்துகள் இல்லையா?

இங்கே நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

“AI ஒரு கருவி மட்டுமே; எனவே எந்த ஆபத்தும் இல்லை” என்று கூறுவதும் சரியானதல்ல.

அதே நேரத்தில், “AI நிச்சயமாக மனிதகுலத்தை அழித்துவிடும்” என்று கூறுவதற்கும் தற்போதைய ஆதாரங்கள் போதுமானவை அல்ல.

உண்மையில் AI தொடர்பான நிகழ்கால ஆபத்துகள் ஏற்கனவே இருக்கின்றன.

உதாரணமாக:

• தவறான தகவல்களை வேகமாக உருவாக்கி பரப்புதல்
• போலியான படங்கள், குரல்கள் மற்றும் காணொளிகளை உருவாக்குதல்
• மோசடிகளுக்கு AI-ஐ பயன்படுத்துதல்
• இணையத் தாக்குதல்களுக்கு உதவுதல்
• தனியுரிமை தொடர்பான பிரச்சினைகள்
• தவறான அல்லது சார்பான தரவுகளின் அடிப்படையில் முடிவுகள் எடுக்கப்படுதல்
• மனிதர்கள் AI-யின் பதில்களை சரிபார்க்காமல் முழுமையாக நம்பிவிடுதல்
• சில பணிகளில் மனித உழைப்பின் தேவை குறைவதால் வேலைவாய்ப்புகளில் மாற்றம் ஏற்படுதல்

இவை வெறும் கற்பனையான அச்சங்கள் மட்டுமல்ல. OECD போன்ற சர்வதேச அமைப்புகள் AI தொடர்பாக தவறான தகவல், மோசடி, இணையத் தாக்குதல்கள், தனியுரிமை, சமத்துவமின்மை மற்றும் முக்கியமான அமைப்புகளில் ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளை ஆய்வு செய்து வருகின்றன.

ஆகவே, பயம் தேவையில்லை என்பதற்காக ஆபத்துகளை மறுக்கவும் கூடாது. ஆபத்துகள் இருப்பதால் எதிர்காலம் அழிவாகிவிடும் என்று நினைக்கவும் கூடாது.

“AI எல்லா வேலைகளையும் பறித்துவிடுமா?”

இது மக்களிடையே இருக்கும் மிகப்பெரிய அச்சங்களில் ஒன்று.

AI சில வேலைகளில் மனிதர்கள் செய்யும் குறிப்பிட்ட பணிகளை தானியக்கமாக்கும் என்பது உண்மை. குறிப்பாக மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்படும், தரவு சார்ந்த அல்லது கணினி வழியாக செய்யக்கூடிய பணிகளில் AI தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

ஆனால் “AI வந்துவிட்டால் எல்லா மனிதர்களும் வேலை இழந்துவிடுவார்கள்” என்பது தற்போதைய ஆய்வுகளால் நிரூபிக்கப்பட்ட முடிவு அல்ல.

2025-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட ஆய்வில், உலகளவில் சுமார் நான்கு வேலைகளில் ஒன்று Generative AI-யால் ஏதாவது ஒரு அளவில் பாதிக்கப்படக்கூடியதாக இருப்பதாக சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) மதிப்பிட்டது. ஆனால் அந்த ஆய்வின் முக்கியமான முடிவு, பெரும்பாலான வேலைகளில் முழுமையான மாற்றீட்டை விட வேலைகளின் தன்மை மாற்றமடைவதே அதிக சாத்தியம் என்பதாகும்.

அதாவது,

“AI மனிதனை முழுமையாக மாற்றும்” என்பதைவிட, “AI பயன்படுத்தத் தெரிந்த மனிதன், AI பயன்படுத்தாத மனிதனைவிட வேறுபட்ட முறையில் வேலை செய்வான்” என்பதே இன்றைய நிலவரத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு பார்வையாக இருக்கிறது.

இதனால் எதிர்காலத்தில் சில வேலைகள் குறையலாம்; சில புதிய வேலைகள் உருவாகலாம்; பல வேலைகளின் தன்மையே மாறலாம். அதனால் கல்வி, திறன் வளர்ப்பு, மறுபயிற்சி ஆகியவை மிகவும் முக்கியமாகின்றன.

AI மனிதனைவிட புத்திசாலியாகிவிட்டால் என்ன ஆகும்?

இது இன்னும் பெரிய கேள்வி.

AI ஏற்கனவே சில குறிப்பிட்ட பணிகளில் மனிதர்களை விட வேகமாகவும் திறமையாகவும் செயல்படக்கூடியதாக உள்ளது. பெரிய அளவிலான தகவல்களை மிக வேகமாக பகுப்பாய்வு செய்வது, மொழிகளை கையாள்வது, குறியீடுகளை உருவாக்குவது, படங்கள் மற்றும் உள்ளடக்கங்களை உருவாக்குவது போன்ற பல பணிகளில் அதன் திறன் வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது.

ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட பணியில் அதிக திறன் பெற்றிருப்பது, மனிதனை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்ட அல்லது மனிதனைப் போன்ற உயிரினமாக மாறிவிட்டது என்பதல்ல.

AI-க்கு உணர்வு இருக்கிறதா? தனிப்பட்ட விருப்பம் இருக்கிறதா? ஆன்மா இருக்கிறதா? மனிதனைப் போல வாழ வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கிறதா? இவை மிகவும் ஆழமான கேள்விகள். இவற்றை பற்றிய அறிவியல் புரிதல் இன்னும் முழுமையடையவில்லை.

எனவே, எதிர்காலத்தில் AI எவ்வளவு வளரக்கூடும் என்பதைப் பற்றி ஆராய்ச்சியாளர்கள் பல்வேறு சாத்தியக்கூறுகளை விவாதிக்கலாம். ஆனால் அவற்றை எல்லாம் இன்று நடந்துவிட்ட உண்மை போல பொதுமக்களிடம் கூறுவது சரியான அணுகுமுறை அல்ல.

உண்மையான ஆபத்து AI-யிலா? அல்லது அதை தவறாகப் பயன்படுத்தும் மனிதனிலா?

இது மிகவும் முக்கியமான கேள்வி.

ஒரு கத்தி உணவு தயாரிக்கப் பயன்படலாம்; அதே பொருள் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால் காயப்படுத்தவும் முடியும்.

இணையம் அறிவைப் பெறுவதற்கும் தொடர்புகொள்வதற்கும் பயன்படுகிறது; அதே இணையத்தை மோசடிக்கும் குற்றங்களுக்கும் பயன்படுத்த முடியும்.

அதேபோல் AI-யும் ஒரு சக்திவாய்ந்த கருவி.

மருத்துவத் துறையில் நோய்களை கண்டறிய உதவலாம். அறிவியல் ஆராய்ச்சியை வேகப்படுத்தலாம். கல்வியில் மாணவர்களுக்கு உதவலாம். மொழித் தடைகளை குறைக்கலாம். ஆபத்தான பணிகளில் மனிதர்களுக்குப் பதிலாக இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்த உதவலாம். உற்பத்தித்திறனையும் அதிகரிக்கலாம். OECD, AI-ன் சாத்தியமான பலன்களில் சுகாதாரம், உற்பத்தித்திறன் மற்றும் அறிவியல் முன்னேற்றம் போன்றவற்றை குறிப்பிடுகிறது.

அதே தொழில்நுட்பத்தை பணத்திற்காகவோ, அதிகாரத்திற்காகவோ, மோசடிக்காகவோ, தவறான தகவல்களைப் பரப்புவதற்காகவோ பயன்படுத்தினால் தீமைகளும் ஏற்படலாம்.

எனவே கேள்வி:

“AI நல்லதா, கெட்டதா?”

என்பது மட்டும் அல்ல.

முக்கியமான கேள்வி:

“AI-ஐ யார் உருவாக்குகிறார்கள்? யார் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள்? எந்த விதிமுறைகளுடன் பயன்படுத்துகிறார்கள்? எந்த நோக்கத்திற்காக பயன்படுத்துகிறார்கள்?”

என்பதுதான்.

மனித கட்டுப்பாடு மிகவும் அவசியம்

AI வளர வளர மனிதப் பொறுப்பும் அதே அளவில் வளர வேண்டும்.

AI உருவாக்குபவர்கள் பாதுகாப்பு முறைகளை உருவாக்க வேண்டும். அரசுகள் தேவையான சட்டங்களையும் ஒழுங்குமுறைகளையும் உருவாக்க வேண்டும். நிறுவனங்கள் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் செயல்பட வேண்டும். பொதுமக்கள் AI வழங்கும் தகவல்களை கண்மூடித்தனமாக நம்பாமல் சரிபார்க்க வேண்டும்.

OECD-யின் AI கொள்கைகள் மனித உரிமைகள், ஜனநாயக மதிப்புகள், பாதுகாப்பு, வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வு ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகின்றன.

அதாவது, எதிர்கால AI வளர்ச்சியின் மையத்தில் மனிதன் இருக்க வேண்டும்; மனித மதிப்புகள் இருக்க வேண்டும்.

ஊடகங்கள் உருவாக்கும் பயத்தை எப்படி பார்க்க வேண்டும்?

ஊடகங்கள் கேள்விகளை எழுப்புவது அவசியமான ஒன்று. AI-யின் ஆபத்துகள் குறித்து விவாதிப்பதும் அவசியம்.

ஆனால் ஒவ்வொரு எதிர்கால சாத்தியக்கூறும் ஏற்கனவே நடந்துவிட்ட உண்மை போல பேசப்படும்போது பொதுமக்களிடம் தேவையற்ற அச்சம் உருவாகலாம்.

“AI நாளை மனிதர்களை அழித்துவிடும்”, “எல்லா வேலைகளும் போய்விடும்”, “இயந்திரங்கள் மனிதர்களை ஆட்சி செய்யும்” போன்ற தலைப்புகளைப் பார்க்கும்போது நாம் ஒரு கேள்வியை கேட்க வேண்டும்:

இதற்கு ஆதாரம் என்ன?

இது ஏற்கனவே நடந்த நிகழ்வா?

அல்லது நிபுணர்களின் கணிப்பா?

அல்லது ஒரு சாத்தியக்கூறா?

அல்லது ஊடகத்தின் பரபரப்பான தலைப்பா?

இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் முக்கியம்.

AI-யை பயத்தால் அல்ல, பொறுப்பால் அணுகுவோம்

AI என்பது மனித அறிவின் ஒரு புதிய வெளிப்பாடு.

அதைப் பார்த்து கண்மூடித்தனமாக மகிழ்வதும் சரியல்ல.

அதைப் பார்த்து கண்மூடித்தனமாக பயப்படுவதும் சரியல்ல.

அறிவுடன் அணுக வேண்டும்.

AI நமக்கு நேரத்தை மிச்சப்படுத்தலாம். கடினமான பணிகளை எளிதாக்கலாம். அறிவை அணுகுவதற்கான வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்தலாம். புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு உதவலாம்.

அதே நேரத்தில், மனித சிந்தனை, மனித பொறுப்பு, மனித ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை AI-க்கு ஒப்படைத்துவிடக் கூடாது.

ஒரு கருவி எவ்வளவு சக்திவாய்ந்ததாக இருந்தாலும், அதை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை தீர்மானிப்பது மனிதன்தான்.

முடிவாக...

AI மனிதகுலத்தின் எதிரி என்று இன்றே முடிவு செய்து பயப்படுவதற்கும் ஆதாரம் இல்லை. அதே நேரத்தில் AI தொடர்பான அனைத்து ஆபத்துகளையும் “எதுவும் நடக்காது” என்று புறக்கணிப்பதும் பொறுப்பான அணுகுமுறை அல்ல.

உண்மை இந்த இரண்டிற்கும் நடுவில் இருக்கிறது.

AI ஒரு சக்திவாய்ந்த கருவி.

அது மனித வாழ்க்கைக்கு பெரும் நன்மைகளைத் தரக்கூடும். அதே நேரத்தில் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டால் உண்மையான தீமைகளையும் ஏற்படுத்தக்கூடும்.

எனவே நமது கவனம் “AI-யை எப்படி அழிப்பது?” என்பதில் இருக்க வேண்டியதில்லை.

“AI-யை எப்படி பாதுகாப்பாகவும், நியாயமாகவும், மனிதநேயத்துடனும், பொறுப்புடனும் பயன்படுத்துவது?” என்பதில்தான் இருக்க வேண்டும்.

மனிதனுக்கு அறிவையும் சிந்திக்கும் திறனையும் வழங்கிய இறைவனின் படைப்பாற்றலைப் பயன்படுத்தி மனிதன் உருவாக்கிய இந்த தொழில்நுட்பம், மனிதனுக்கு உதவும் கருவியாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, மனித பொறுப்பை மாற்றும் ஒன்றாக மாறக்கூடாது.

எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும் என்பதை யாராலும் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது.

ஆனால் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதில் மனிதர்களின் முடிவுகள், சட்டங்கள், ஒழுக்கம் மற்றும் பொறுப்புணர்வு முக்கிய பங்கு வகிக்கும் என்பது மட்டும் தெளிவு.

ஆகவே,

AI-யைக் கண்டு தேவையற்ற பயத்தில் வாழ வேண்டாம்.
AI-யின் ஆபத்துகளை அலட்சியப்படுத்தவும் வேண்டாம்.
அதைப் புரிந்துகொண்டு, கட்டுப்பாடுகளுடன், நல்ல நோக்கத்துடன் பயன்படுத்துவோம்.

பயம் அல்ல — புரிதல்.
கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை அல்ல — பொறுப்பு.
AI-யை விட மனிதநேயமே முன்னிலையில் இருக்க வேண்டும்.